Griezelen tijdens misdaadtour Utrecht

Volgende

Succesvolle samenwerking burgers en politie bij vermissingen

Een serie gruwelijke moorden met een loden staaf, twee ontbindende lijken onder een bed, een bomaanslag op een advocatenkantoor, de uzi-moorden. Wie de misdaadtour met politieman Peter Gieling volgt, kijkt even met een heel andere blik naar het centrum van Utrecht. Gieling, leidinggevende bij de Politieacademie, werkte bijna 40 jaar in Utrecht. Hij schopte het van agent tot commissaris en werd er later districtschef.
Als rasechte Utrechter (zijn geboortehuis stond pal tegenover bureau Paardenveld) vindt hij het leuk om te vertellen over zijn stad en over spannende politiezaken, waarvan hij er een aantal van dichtbij meemaakte. Tot aan de zomer organiseert Peter een serie misdaadtours speciaal voor het goede doel, het Rode Kruis en Serious Request.

Voor de misdaadtour is veel belangstelling van politiecollega’s. Vandaag gaan zeven vrouwelijke collega’s van de Politieacademie mee met de drie uur durende tour, die start bij het politiebureau aan de Kroonstraat. We bevinden ons op de geboortegrond van onze gids, die toevallig vandaag in het Utrechts Nieuwsblad staat in de rubriek ‘geboortehuis’. Als baby lag Peter tussen de bloemen in de bakfiets van zijn oma (‘tante Geert’). Zij kreeg vanwege het bloemen venten vele bekeuringen, die ze niet betaalde, waardoor ze vervolgens als eerste vrouw in Utrecht in de gevangenis belandde. Met deze persoonlijke anekdote is de tour gestart.

Executie
De grotere misdaad begint al meteen naast het politiebureau, waar tegenwoordig de parkeergarage Paardenveld staat. Voor de deur van discotheek de Vrije Vloer ónder de garage, werd portier Rules de Drie neergeschoten. Die politie hield Waldemar van D., alias Wallie aan, maar deze werd vrijgesproken wegens gebrek aan bewijs.  Peter: “Het werd tijdens de rechtszaak een standrechtelijke executie genoemd.” De naam Wallie komen we tijdens de tour nog wel vaker tegen, onder andere als vermoedelijke dader van een bomaanslag op het advocatenkantoor van Paul Bovens, toen een van de bekende strafpleiters. Maar ook dat is niet bewezen, vertelt Peter.

‘Ik kan me de melding over de moord op Nadia nog goed herinneren’

Moord op Nadia
Even verderop aan de Weerdsingel staat het huis waar in 2002 de 25-jarige studente Nadia van de Ven dood werd aangetroffen. Ze was op gruwelijke wijze vermoord met een uzi. De moordenaar, Pascal F. was een zwaar gestoorde en getraumatiseerde militair. Later bleek dat met hetzelfde wapen ook een 31-jarige man was vermoord, maar dat kon niet gelinkt worden aan F. Een geruchtmakende zaak, weet ook Pauline, een van de deelneemsters aan de rondleiding. “Ik werkte toen al als managementassistent en kan me de melding van Nadia nog goed herinneren.” Bijzonder aan de verhalen van Peter zijn historische details en zijsprongen met wetenswaardigheden die je niet in de krant leest. Zoals het feit dat de vader van de vermoorde Nadia zich later is gaan inzetten om mensen met PTSS te helpen.

‘Zo geef je een beter beeld van het politievak’

Leerzaam
Peter is een enthousiast en bevlogen verteller. “Geef mij een podium en ik ga vertellen,” zegt hij. Als stadsgids (ook te boeken via het Gilde) heeft hij daarvoor ruim de gelegenheid. “Het is leuk om te vertellen over je vak. Leerzaam voor je eigen collega’s, maar ik vind het daarnaast belangrijk om burgers een beter beeld te geven van het politiewerk.” Voor de eigen collega’s organiseerde hij in het verleden verhalenavonden in het theater en schreef hij het boekje ‘Blauw. De kleur van mijn vak’, dat te downloaden is via de site van de Politieacademie. (artikel loopt door onder slideshow)

Koude rillingen
Het is bevreemdend om, tussen het winkelend publiek in het gezellige centrum, te horen welke gruwelen zich achter bepaalde deuren hebben afgespeeld. Als het tegen 5 uur begint te schemeren en motregenen, worden de koude rillingen pas echt voelbaar. Zeker bij het verhaal over het 11-jarige jongetje Arthur. Hij werd in 1986 gevonden, in het prikkeldraad bij fort Vechten. Arthur was misbruikt en vermoord. Een zaak die menig Utrechter zich zal herinneren. Vooral twee collega’s, vertelt Peter. Zij hebben zich 20 jaar lang in de zaak vastgebeten. Pas veel later, in 2005, werd de zaak, inmiddels een cold case, min of meer bij toeval opgelost met inmiddels betere DNA-technieken. Peter geeft nog een kijktip voor een documentaire die over de zaak is gemaakt.

Indrukwekkend
Tegen 7 uur is de tour afgerond en zijn we goed afgekoeld en een stuk wijzer. Aan bod zijn nog veel bijzondere verhalen gekomen, over de keldermoorden, een optreden van Prince in Tivoli en de aanslagen in de jaren ’70 van de RAF. De deelneemsters zijn enthousiast: “Heel interessant en boeiend verteld.” “Indrukwekkend.” “Herkenning bij een aantal markante politie momenten,” en: “Een echte aanrader, ook voor niet-politiemensen.” Het geld dat Peter Gieling met de tour heeft opgehaald, is inmiddels gestort op de rekening van het Rode Kruis, dat in december bij Serious Request donaties uit het hele land kreeg voor opsporing van vermiste kinderen.

Meer info over diverse rondleidingen in Utrecht op www.gildeutrecht.nl/rondleidingen